လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္တဲ့အခါ

ခ်စ္သူ ႏွစ္ဦး အလုပ္ဆင္းတဲ့အခါ စားေသာက္ဆုိင္တစ္ဆိုင္မွာ စားဖုိ႔။
Shopping တူတူထြက္ဖုိ႔ ခ်ိန္းဆိုထားတယ္။ ေကာင္မေလးက အလုပ္မွာ
အစည္းအေ၀း က ထင္တာထက္ ပိုၾကာသြားလုိ႔ေနာက္က်တယ္။ သူတုိ႔ခ်ိန္း
ထားတဲ့ေနရာကို ေရာက္ဖုိ႔ မိုးေရထဲမွာ အေျပးအလြား ေျပးခဲ့ေပ

မယ့္
ေရာက္တဲ့အခါ မိနစ္ ၃၀ တိတိ ေနာက္က်လုိ႔ေနၿပီ။
ေကာင္ေလး က စိတ္ဆိုးၿပီး အသံမာမာနဲ႕
`ခ်ိန္းလိုက္တိုင္း ဒီလိုပဲ ေနာက္က်ေနမယ္ ဆိုရင္ ေနာက္ဆို ငါ
နင့္ကို မေစာင့္ေတာ့ဘူး´
အဲ့ဒီ့ တဒဂၤေလးမွာ ေကာင္မေလး ငိုမိတယ္။ မ်က္ႏွာေပၚက မိုးေရစက္
ေတြေၾကာင့္ ေကာင္ေလး က သတိထားမိပံုမရဘူး။
ေကာင္မေလး စိတ္ထဲမွာ... `ငါတုိ႔ေတြ ေရွ႕ဆက္ၿပီးလက္တဲြဖုိ႔ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား´


ဒီအခ်ိန္။ ဒီေနရာ။ တျခား ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ခ်ိန္းေတြ႕ၾကတယ္။
ေကာင္မေလး က ခ်ိန္းဆိုထားတဲ့ေနရာကိုေရာက္ေတာ့ မိနစ္ ၃၀ တိတိ
ေနာက္က်တယ္။ ေကာင္ေလးက ေျပာတယ္။
`နင္ ဒီေန႔ အလုပ္မွာ အလုပ္ေတြ အရမ္းမ်ားေနျပန္ၿပီထင္တယ္...
ေရာ့..ေရအရင္ေသာက္လိုက္... နင့္ၾကည့္ရတာ ေမာေနတယ္´
ေရဘူး ကိုလွမ္းေပးၿပီး ေကာင္မေလး မ်က္ႏွာေပၚက မိုးေရစက္ေတြကို
သုတ္ေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ကိုယ္ေပၚက အေႏြးထည္ကို ေကာင္မေလးကို
ျခံဳေပးလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီ့ တဒဂၤေလး အတြင္းမွာ ေကာင္မေလး ငိုမိတယ္။
ခပ္ျမန္ျမန္သုတ္ပစ္လုိက္တဲ့ အတြက္ ေကာင္ေလး မျမင္လိုက္ဘူး။
သူမ ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြက ၀မ္းသာလို႔က်တဲ့ မ်က္ရည္ေတြ၊


လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္တဲ့အခါ

နားလည္ေပးယံုတင္ မကဘူး၊ ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္ဖုိ႔လည္းလုိတယ္။
ပါးစပ္က ေတာင္းပန္ရံု နဲ႕ မလံုေလာက္ဘူး။ ရင္ထဲက ပါရတယ္။
အမွားကို ၀န္ခံရံုနဲ႕ မၿပီးဘူး။ အမွားကို ျပင္ ႏိုင္ရမယ္။
အားေပး ေထာက္ခံေနရံုနဲ႕ မလံုေလာက္ဘူး၊ ကိုယ္တုိင္ပူးတြဲပါ၀င္ရတယ္။
ေမးစရာေတြကို ေမးႏုိင္ေပမယ့္၊ သံသယ ေတြပါတဲ့ ေမးခြန္းေတြ မျဖစ္ရဘူး။

တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္
ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာ ကို အၿပိဳင္အဆုိင္ေတာင္းဆုိေနတာထက္၊
တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္
မတူညီ မႈ ေတြကို တျဖည္းျဖည္း တူညီေအာင္ ညွိႏိႈင္းၾကရေအာင္။

သိုးငယ္ FB အခ်စ္၀တၳဳမ်ား (၁၅၀၀)

အခ်စ္စမ္းတယ္..........အဟုတ္

ခ်စ္သူ ျဖစ္တာ ရက္ပိုင္းပဲ ရွိေသးတဲ့ သူနဲ႕ ကၽြန္မ
shopping ထြက္တုန္း အက်ၤ ီတစ္ထည္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ႀကိဳက္မိတယ္။
အက်ၤ ီေပၚက ေစ်းႏႈန္းကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေစ်းႀကီးေနတယ္။
ကၽြန္မ မသိမသာ ျပန္ခ်ထားလိုက္ေပးမယ့္ သူက ကၽြန္မကို
` သြား...စမ္းၿပီး ၀တ္ၾကည့္လိုက္ပါလား... ´

အက်ၤ ီနဲ႕ အတူ ကၽြန္မ ကိုအ၀တ္လဲတဲ့အခန္းထဲ အတင္းတြန္းပို႔တယ္။
အက်ၤ ီလဲၿပီး ထြက္လာေတာ့ သူက
` ခ်စ္နဲ႕ အရမ္းလုိက္တာပဲ...´
ေျပာၿပီးတာနဲ႕ သူ႔ မ်က္လံုးေတြက ေဘးပတ္၀န္းက်င္
ကို အကဲခတ္လိုက္တယ္။
`ခ်စ္...ဆုိင္ထဲမွာ ဘယ္သူမွ မရွိတုန္း ကိုယ္တုိ႔ေျပးရေအာင္´

ကၽြန္မ ျငင္းဖုိ႔ အခ်ိန္ေတာင္ မရလုိက္ပါဘူး။ သူ ကၽြန္မ လက္ကို အတင္းဆြဲၿပီး
ေျပးေတာ့တာပါပဲ။ ကၽြန္မ သူ႔ေနာက္ကို တေကာက္ေကာက္ပါသြားတယ္။ အက်ၤ ီ ဆုိင္နဲ႕
ေတာ္ေတာ္ေလး ေ၀းေတာ့ ကၽြန္မ သူ႔လက္ကုိ အတင္းဆြဲဲျဖဳတ္ၿပီး ေအာ္ငိုမိတယ္။
သူက ကၽြန္မ ကိုၾကည့္ၿပီး အသံမာမာနဲ႕
`ဘာလုပ္ေနတာလဲ...ေျပးမယ္ေလ...ေတာ္ၾကာအဖမ္းခံေနရအံုးမယ္´
ကၽြန္မ ေျမႀကီးေပၚကို ထိုင္ခ်ၿပီး အက်ယ္ႀကီး ေအာ္ငိုေတာ့တာပါပဲ။ ဘာလုိ႔မ်ား
ကၽြန္မ ခ်စ္တဲ့သူက ခုလုိမ်ိဳး....။
သူ ကၽြန္မ ကိုၾကည့္ရင္းနဲ႕ အားရပါးရ ရယ္တယ္။ သူ ရယ္ လို႔ ၀သြားမွ

`ခ်စ္... ထေတာ့... ကိုယ္မင္းကို စတာ... ခုနက ခ်စ္ အက်ၤ ီသြားလဲတုန္းက အက်ၤ ီဖိုး
ေပးၿပီးသြားၿပီ´

သိုးငယ္FB အခ်စ္၀တၳဳမ်ား(၁၅၀၀)

နင္...ေျပာေတာ့

ကၽြန္မ တိတ္တခိုး တစ္ဖက္သက္ ခ်စ္ေနတဲ့ သူ မဂၤလာေဆာင္ေတာ့မယ့္ သတင္းကို
ၾကားလိုက္ရေတာ့ ကၽြန္မ ရူးမတတ္ခံစားရတယ္။ ႏွစ္ေတြေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီပဲ။
ကၽြန္မ ဟာ သူ႔အတြက္ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူ႔ ဇနီးေလာင္း
အတြက္ မဂၤလာလက္စြပ္ကို ၀ယ္ဖို

႔ ကၽြန္မ ေရြးခ်ယ္ခိုင္းျပန္တယ္။ အျပံဳး ဆိုတာထက္
မငိုမိေအာင္ပဲ ကၽြန္မ မနည္းႀကိဳးစားယူရတယ္။ ကၽြန္မ အႀကိဳက္ဆံုး တစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္ေပးမိတယ္။
`ဒါ ေလး မဆိုးဘူး´
`နင္ ၀တ္ၾကည့္ပါလား´
`အင္း...´
`ကြက္တိပဲ... အရမ္းလွတယ္´
ကၽြန္မ လက္စြပ္ကို ခၽြတ္ဖုိ႔လုပ္တဲ့အခ်ိန္ သူက ကၽြန္မလက္ကို ဖမ္းဆုတ္လုိက္တယ္။
`လက္စြပ္ကို တသက္လံုး ျပန္ခၽြတ္ခြင့္ နင့္မွာ မရွိေတာ့ဘူး´

ကၽြန္မ မွင္သက္သြားတယ္။ ဒီလ ဟာ ကၽြန္မ ေမြးေန႕လည္း မဟုတ္ပါဘူး။

`နင္...ေျပာေတာ့ နင့္ ဇနီးေလာင္း အတြက္ဆို...´

`အင္း.....အဲ့ဒါ နင္ပဲေလ´

သိုးငယ္ FB အခ်စ္၀တၳဳမ်ား (၁၅၀၀)

`မိခင္ရဲ႕ေမတၱာကို ဖံုးကြယ္ ဖုိ႔လုိအပ္လုိ႔လား´

တအိမ္သားလံုးေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ သားေလး ေမြးဖို႔ရက္ကိုေရာက္လာခဲ့တယ္။
ေမြးခန္းထဲကိုေရာက္ေတာ့ ဆရာ၀န္ အသက္ျပင္းျပင္းရွဴ လုိက္တယ္။ သားေလး အျပင္ကို
ေရာက္လာေတာ့ ဆရာ၀န္နဲ႕အတူ သူနာျပဳေတြ အကုန္လံုး အသံတိတ္ဆိတ္သြားတယ္။

`ျမန္ျမန္..ျမန္ျမန္....ကေလးကို သီးသန္႔အခန္းငယ္ (incubator ) ထဲပို႔ထားလုိက္´

ဆရာ၀န္ရဲ႕ တံု႕ျပန္မႈျမန္တယ္လုိ႔ေျပာရမယ္။ ကေလး ေမြးေမြးၿပီးခ်င္း မိခင္တစ္ေယာက္က
ေသြးႏုသားႏု။ ခံစားခ်က္ျပင္းျပင္းေတြ မေပးခ်င္ခဲ့ပါဘူး။ ခပ္ျမန္ျမန္ ခ်က္ႀကိဳးကိုဖ်က္ၿပီး အႏွီးနဲ႕
ပတ္ကာ သူနာျပဳဆရာမေလးလက္ထဲကို ထည့္ေပးလုိက္တယ္။

ေနာက္ တစ္လ လံုးလံုး ကေလးကို ႏုိ႕တိုက္ခ်ိန္ေရာက္တိုင္း ကေလး က (ေမေမ အသစ္) ေတြရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲမွာ။
ဒါေပမယ့္ ကေလးကို သူ႔အေမရင္း ျမင္ခြင့္မရခဲ့ပါဘူး။

`ကေလး က အသည္းေရာင္အသား၀ါ ျဖစ္ေနတယ္... အခု ၾကည့္ခြင့္ရမွာမဟုတ္ဘူး´
အကုန္လံုး သူမ ကို ဖံုးကြယ္ထားတယ္။ ဘယ္ေတာ့ သူမ ကေလးကို သူမၾကည့္ခြင့္ရမလဲ
ဆိုတာကိုေတာ့ တခ်ိန္လံုးေမးေနေတာ့တာပါပဲ။

ဒီလိုနဲ႕ တစ္လ ကုန္ဆံုးသြားတယ္။ ထပ္ၿပီး လိမ္ ေနလုိ႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ကေလး အေမနဲ႕
ကေလး ကိုေပးေတြ႕ဖုိ႔ အေရးကို အကုန္လံုးစိတ္လႈပ္ရွားေနတယ္။ ဆရာ၀န္ေရာ သူနာျပဳ
ေတြပါ အဆိုးဆံုးအေျခအေနကိုထည့္တြက္ထားတယ္။
သူမ အသံက်ယ္ႀကီးနဲ႕ ေအာ္ငိုမယ္၊ ၿပီးေတာ့ လဲက်သြားမယ္၊ အဲ့ဒီ့အခါ သူမအတြက္ အဆင့္သင့္
အေရးေပၚ ကုတင္တစ္လံုးကို အသင့္ျပင္ထားတယ္။

ေနာက္ဆံုး သူမ ကေလးကို ေပြ႕ခ်ီလုိက္ေတာ့ ကေလးက လက္ႏွစ္ဖက္ ပါမလာဘူး။
ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ လည္းမပါဘူး။ တျခားကေလးေတြနဲ႕ ယွဥ္လုိက္ရင္ ကေလးက ေသးေသးေလး။
သူမ အခ်ိဳၿမိန္ဆံုး ျပံဳးလုိက္တယ္။
`ၾကည့္စမ္းပါအံုး.. ကၽြန္မ သားေလးက ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းလိုက္တာ´


(`မိခင္ရဲ႕ေမတၱာကို ဖံုးကြယ္ ဖုိ႔လုိအပ္လုိ႔လား´ ဆုိၿပီး ေခါင္းစဥ္ တပ္ထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္က
ေခါင္းစဥ္ကို ေနာက္ဆံုးမွ ျပန္တပ္ ေပးလုိက္တယ္၊ အေမဆိုတာ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ေတာ့.....)

အခ်စ္၀တၳဳမ်ား-(၅၂၈)

မဂၤလာစု စာအုပ္

မဂၤလာစု စာအုပ္
____________

အိမ္ေထာင္က်ျပီးသူေရာ၊ မက်ေသးသူေတြအတြက္ ေငြစုစာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ စာအုပ္က ေငြေၾကးစုဖို႔မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ၾကည္ႏူးျခင္း၊ အမွတ္တရေတြ စုဖို႔အတြက္ျဖစ္တယ္။ ဖတ္မိတဲ့ စာေလးတစ္ပုဒ္ကို ဘာသာျပန္မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။

ကြ်န္မ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔က မဂၤလာလက္ဖဲြ႔အျဖစ္ ေငြစုစာအုပ္တစ္အုပ္ကို ေမေမက လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္။ ကြ်န္မအတြက္ အေမြမ်ားလားေပါ့။ စာအုပ္ကို ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ စုထားတဲ့ေငြက က်ပ္ ၁ဝဝဝပဲရွိတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့တဲ့ မ်က္လံုးနဲ႔ ေမေမကို ကြ်န္မၾကည့္မိေတာ့ ေမေမက ျပံဳးရင္း “သမီး... ဒါ သမီးအတြက္ ေမေမအထူးလုပ္ထားတဲ့ “မဂၤလာစု”စာအုပ္ေလးပါ။ ေနာင္ေနာက္ အမွတ္တရျဖစ္ေစတဲ့ေန႔မ်ဳိးမွာ ဒီစာအုပ္ထဲ ေငြနည္းမ်ားမဆိုစုႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွ ေနာင္အိုမင္းလာတဲ့အခါ ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ေငြေတြအျပင္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြပါရွိေနလိမ့္မယ္” လို႔ေျပာပါတယ္။

ေမေမေျပာတဲ့စကားကို ကြ်န္မ အမွတ္တမဲ့ပဲ ထားလိုက္မိတယ္။ ကြ်န္မ အမ်ဳိးသားက အဲဒီစကားကို ေခါင္းတညိတ္ညိတ္နဲ႔ မွတ္သားေနခဲ့ပါတယ္။

မဂၤလာေဆာင္ျပီးေနာက္ အမ်ဳိးသားက စာအုပ္ထဲ က်ပ္ ၅ဝဝ ႏွစ္ၾကိမ္ စုလိုက္တယ္။ တစ္ၾကိမ္က သူရာထူးတိုးတဲ့အတြက္ျဖစ္ျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္က ကြ်န္မ ခဲြစိတ္ခန္းက ထြက္တဲ့ေန႔ျဖစ္တယ္။ အဲဒီတုန္းက အမ်ဳိးသားရဲ႕အျပဳအမူကို ကြ်န္မရယ္ေမာခ့ဲမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ၾကည္ႏူးမိပါတယ္။ ကြ်န္မ က်န္းမာလာတဲ့ေန႔ကို သူ႔ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့လို႔ပါပဲ။

သိပ္မၾကာဘူး... ကြ်န္မ ကိုယ္ဝန္ရွိလာတယ္။ အဲဒီအတြက္ ကြ်န္မ ေငြ၂ဝဝဝက်ပ္ စုလိုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ ေမြးဖြားလာတဲ့ ရင္ေသြးငယ္ေလး သယ္ေဆာင္လာခဲ့တဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ကြ်န္မတို႔အတြက္ တိုေတာင္းခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ၾကားထဲ ျငင္းခုန္ရန္ျဖစ္မႈနဲ႔ ေအးစက္မႈက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေလွ်ာ္လို႔မကုန္ႏိုင္တဲ့ အႏွီးေတြ၊ တိုက္လို႔မကုန္ႏိုင္တဲ့ႏို႔ေတြက ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ခံစားမႈကုိ ဆိုးသထက္ ဆိုးဝါးလာေစခဲ့တယ္။ ေမေမ လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ “မဂၤလာစု” စာအုပ္က အံဆဲြတစ္ေနရာမွာ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ ေမ့ေလွ်ာ့ျခင္းကုိခံခဲ့ရတယ္။ စာအုပ္ထဲက ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကိန္းဂဏန္းက နဂိုေနရာမွာတင္ ရပ္တန္႔ေနခဲ့ပါတယ္။

ကြာရွင္းဖို႔အတြက္ ကြ်န္မတို႔ ျပင္ဆင္ၾကေတာ့ ေမေမက “အဲဒီစာအုပ္ထဲက ေငြကို သမီးတို႔ အရင္ျဖဳန္းျပီးမွ ကြာရွင္းၾကပါ။ စာအုပ္ထဲက ေငြကသိပ္မမ်ားေပမယ့္ အဲဒီေငြက သမီးတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုး ပိုင္တဲ့ေငြျဖစ္တယ္” လို႔ေျပာတယ္။

စာအုပ္ထဲက ေငြ ၁ဝဝဝကို ကြ်န္မထုတ္ယူလိုက္တယ္။ လိုခ်င္တာ ၾကာေနျပီျဖစ္တဲ့ အဝတ္အစားထုပ္ေတြကိုကိုင္ဆဲြရင္း ကုန္တိုက္ထဲကေန ကြ်န္မထြက္လာခဲ့တယ္။ ကုန္တိုက္တံခါးဝအေရာက္ အေရာင္းစာေရးမဆီ ကြ်န္မျပန္လွည့္လာျပီး “ေဆာရီးပဲ... ဒီပစၥည္းေတြ ကြ်န္မ မယူေတာ့ဘူး။ ပိုက္ဆံျပန္အမ္းေပးပါ” လို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။

ေခါင္းထဲမွာလည္း ဒီေငြ ၁ဝဝဝ ဟာ ငါတို႔ရဲ႕ မဂၤလာေတြ၊ အမွတ္တရေန႔ေတြ၊ အေပ်ာ္ေတြစုထားတဲ့ ေငြျဖစ္တယ္လို႔ ခ်က္ခ်င္းေတြး လိုက္မိတယ္။

ကြ်န္မ အမ်ဳိးသားက အရွက္ၾကီးသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါက လမ္းမေပၚမွာ “ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္” လို႔ ေအာ္ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီအတြက္ ကြ်န္မ ေငြတစ္ရာ စုခဲ့တယ္။

ကြ်န္မရဲ႕ ေမြးေန႔ကို သူမွတ္မိတယ္။ ကြ်န္မရဲ႕ ဖိနပ္အတိုင္း၊ ကြ်န္မရဲ႕ လွ်ဳိ႕ဝွက္နံပါတ္နဲ႔ ကြ်န္မ ေၾကာက္တတ္တဲ့ အရာအားလံုးကို သူမွတ္မိေနတယ္။ အဲဒီအတြက္ ေမြးေန႔တုန္းက ကြ်န္မ ၃ဝဝက်ပ္ စုခဲ့တယ္။

မိန္းမေတြနဲ႔ သူကင္းရွင္းတယ္။ ေရလာေျမာင္းေပးလုပ္တဲ့ သူ႔လက္ေအာက္က ဝန္ထမ္းမေလးေတြနဲ႔ သူကင္းကင္းရွင္းရွင္း ေနခဲ့တယ္။ အခြင့္အေရး မေပးခဲ့ဘူး။ အဲဒီအတြက္ ကြ်န္မ ၅ဝဝက်ပ္ စုခဲ့တယ္။

ဒီေငြ ၁ဝဝဝထဲမွာ အေပ်ာ္ေတြ ဒီေလာက္စုမိေနပါလား? ဒီလိုဆိုရင္ စာအုပ္ထဲစုထားတဲ့ ေငြ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ထဲမွာ .... ကြ်န္မမ်က္လံုးထဲ မ်က္ရည္ေတြ ျပည့္လွ်ံလာခဲ့တယ္။

ညေနအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ စာအုပ္ကို သူ႔လက္ထဲ ထိုးအပ္လိုက္ျပီး “ ဒီထဲကေငြေတြ အျမန္သံုးလိုက္၊ သံုးကုန္မွ ကြာရွင္းမယ္” လို႔ ကၽြန္မေျပာလိုက္တယ္။

ေနာက္တစ္ရက္ညမွာ ကြ်န္မလက္ထဲ ေငြစုစာအုပ္ကို သူျပန္အပ္ပါတယ္။ ကြ်န္မ ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ေငြေတြေလွ်ာ့မသြားတဲ့အျပင္ ၁ဝဝဝက်ပ္ ထပ္တိုးလာခဲ့တယ္။

“ဒီထဲက ေငြတစ္က်ပ္တစ္ပဲဟာ ငါတို႔အတူ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့လမ္းကို မွတ္သားထားတယ္။ ငါနင့္ကို အဲေလာက္ေတာင္ ခ်စ္ခဲ့မွန္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုျပန္သတိထားမိလို႔ ေငြ ၁ဝဝဝ ငါထပ္စုလိုက္တယ္” လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။

ေမေမေျပာတဲ့စကားေတြ မွန္ခဲ့ပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ လက္ထပ္ဖို႔အတြက္ ဖြင့္ခဲ့တဲ့ အေကာင့္နံပါတ္ျဖစ္တယ္။ လက္ထပ္ျပီးေနာက္ လင္မယားၾကားမွာရွိတဲ့ အမွတ္တရ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ၊ ရိုမန္တစ္ျဖစ္ရပ္... ဒါေတြအားလံုးကို ဒီအေကာင့္ထဲ စုထည့္ဖို႔ျဖစ္တယ္။ ဒီလို ေန႔ေန႔၊ လလ အေပ်ာ္ေတြစုတဲ့ အစုစာအုပ္ေလးသာရွိခဲ့ရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆင္းရဲတဲ့လက္ထပ္ျခင္းမ်ဳိး၊ ပင္ပန္းတဲ့လက္ထပ္ျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္ေနခဲ့ပါေစ အခက္အခဲ အားလံုးကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္မယ္လို႔ ကၽြန္မယံုၾကည္မိပါတယ္။

ႏိုင္းႏိုင္းစေန (Sunday, October 05, 2008)
.

(ရင္နင့္ေစေသာ စာစုေလးမ်ား)

(ရင္နင့္ေစေသာ စာစုေလးမ်ား)

တစ္ခါတုန္းက လူတစ္ေယာက္ဟာ အိမ္ကို ေနာက္က်စြာျပန္ေရာက္လာခဲ့တယ္ ။ ျပီးေတာ့ အိမ္ေရွ႕မွာ ငါးႏွစ္အရြယ္သားေလးကေစာင့္ေနတာေတြ႔လိုက္ရတဲ့အတြက္နည္းနည္းစိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္သြားတယ္ ။ သားျဖစ္သူကေမးတယ္ ။

သား - အေဖ ကၽြန္ေတာ္အေဖ့ကို ေမးခြန္းတစ္ခုေလာက္ေမးလို႔ရမလား
အေဖ - ရတာေပါ့ ဘာမ်ားလဲ

သား - အေဖ တစ္နာရီအတြင္းမွာ ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ရသလဲ ဟင္
အေဖ - အဲဒါသားအလုပ္မဟုတ္ပါဘူး ဘာလို႔ ဒီလို ေမးခြန္းမ်ိဳးေမးရတာလဲ ( ဖခင္က စိတ္ဆိုးစြာနဲ႔ျပန္ေျပာလိုက္တယ္ )

သား - ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္ယံုေလးပါ အေဖ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာျပပါ အေဖ တစ္နာရီအတြင္းမွာ ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ရသလဲဟင္
အေဖ - ေအးေလသိမွျဖစ္မယ္ဆိုရင္လည္းေျပာမယ္ တစ္နာရီကို ပိုက္ဆံ ၁၀၀ ရတယ္

သား - အိုး . . ( သားျဖစ္သူေခါင္းငိုက္စိုက္က်သြားတယ္ ) အေဖ ကၽြန္ေတာ့္ကို ပိုက္ဆံငါးဆယ္ေလာက္ေခ်းလို႔ရမလားဟင္
ဖခင္ျဖစ္သူက ေဒါသအရမ္းထြက္သြားျပီးေျပာတယ္ “ မင္းငါ့ကိုေမးတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္က ကစားစရာအရုပ္၀ယ္ဖို႔ မုန္႔၀ယ္စားဖို႔ ပိုက္ဆံလိုခ်င္လို႔ ေတာင္းတာမဟုတ္လား သြား အခု ကိုယ့္အခန္းကိုယ္ျပန္ျပီးအိပ္ေတာ့ မင္းဟာ သိပ္တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့သားတစ္ေယာက္ပဲ အေဖျဖစ္သူကအလုပ္က ပင္ပန္းလာတယ္ ဘယ္ေလာက္ေန႔တိုင္းခက္ခက္ခဲခဲအလုပ္လုပ္ေနရတယ္ဆိုတာမသိဘူး ကေလးဆန္ဖို႔ပဲသိတယ္ ” လို႔ ၾကိမ္းေမာင္းလိုက္တယ္ ။

သားျဖစ္သူက တိတ္ဆိတ္စြာပဲ အခန္းထဲ ၀င္သြားျပီး တံခါးကိုပိတ္လိုက္တယ္ ။

အေဖျဖစ္သူက ထိုင္ခံုမွာ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး ေဒါသေတြဆက္ထြက္ေနခဲ့တယ္ ဘာလို႔ သူ႔သားက ဒီလို ေဒါသထြက္ေစတဲ့ေမးခြန္းမ်ိဳးေမးရသလဲဆိုတာကိုေပါ့ “ ငါ့ဆီက ပိုက္ဆံလိုခ်င္ယံုသက္သက္နဲ႔ ဘာလို႔ ဒီလိုေမးခြန္းမ်ိဳးေမးရဲရတာလဲ ”

ဒီလိုနဲ႔တစ္နာရီေလာက္ၾကာျပီးတဲ့အခါ ဖခင္ျဖစ္သူ စိတ္ဟာ တျဖည္းျဖည္းေဒါသေတြေျပလာတယ္ ျပီးေတာ့ စျပီးေတြးတယ္ ။ “ အင္း သားဟာ တကယ္ပဲ သူလိုအပ္တဲ့အရာ၀ယ္ဖို႔ ငါ့ဆီက ပိုက္ဆံငါးဆယ္ေခ်းတာလဲျဖစ္ႏုိင္တာပဲ သူဒီလိုေမးခြန္းမ်ိဳးအရင္က မေမးဖူးပါဘူး ” ဒီလိုနဲ႔ ဖခင္ျဖစ္သူဟာ သားရဲ႕အခန္းေရွ႕မွာ ရပ္ျပီး တံခါးေခါက္လိုက္တယ္ ။

“ သားအိပ္ျပီလား ” “ ဟင့္အင္းအေဖ သားႏိုးေနတယ္ ” ေကာင္ေလးကျပန္ေျဖတယ္ ။ ဖခင္ျဖစ္သူက အခန္းထဲ၀င္လာျပီးသားကိုေျပာတယ္ ။ “ ဒီလိုသားရဲ႕ အေဖ ေစာနတုန္းက သားအေပၚ မာမာထန္ထန္ဆက္ဆံမိတာပါ အေဖအလုပ္အရမ္းပင္ပန္းေနတာလည္းပါတယ္ေလ တကယ္ဆို အေဖသားကိုေဒါသမထြက္သင့္ဘူးမဟုတ္လားကဲေရာ့သားလိုတဲ့ေငြငါးဆယ္ ” ဆိုျပီးဖခင္က ေငြငါးဆယ္ထုတ္ေပးလိုက္တယ္ ။

သားျဖစ္သူက မတ္တပ္ရပ္လိုက္တယ္ ျပီးေတာ့ျပံဳးလိုက္တယ္ “ အိုး...ေက်းဇူးတင္လိုက္တာအေဖ ” ျပီးေတာ့ သူ႔ေခါင္းအံုးေအာက္ကေန ေၾကမြေနတဲ့ ပိုက္ဆံအေၾကြေလးေတြထုတ္လိုက္တယ္ ။ အေဖျဖစ္သူက သားမွာ ပိုက္ဆံရွိေနေသးတာေတြ႔သြားတယ္ ျပီးေတာ့ စတင္ျပီး ေဒါသျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္ ။ ေကာင္ေလးက ပိုက္ဆံေတြကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေရတြက္ေနတယ္ ျပီးေတာ့ သူ႔အေဖ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္လိုက္တယ္ ။

“ မင္းမွာ ပိုက္ဆံအရင္ကတည္းကရွိေနေသးတာကို ဘာလို႔ ေနာက္ထပ္လိုခ်င္ေနေသးတာလဲ ” ဖခင္ျဖစ္သူက ေဒါသတၾကီးေမးလိုက္တယ္ ။

“ သားမွာ ေငြမလံုေလာက္ေသးလို႔ပါ ဒါေပမယ့္အခုေလာက္ပါျပီ ” ေကာင္ေလးကျပန္ေျပာတယ္ ။

“ အေဖ သားမွာ အခုေငြတစ္ရာရွိျပီ အေဖ့ရဲ႕တစ္နာရီအခ်ိန္ကိုသား၀ယ္လို႔ရမလားဟင္ ေက်းဇူးျပဳျပီး မနက္ျဖန္အိမ္ကိုေစာေစာျပန္လာပါေနာ္ သားအေဖနဲ႔ညစာအတူစားခ်င္လို႔ပါ ”

အေဖျဖစ္သူ ဟာ ထိတ္လန္႔ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းသြားတယ္ ။ သူ႔လက္ေမာင္းေတြနဲ႔သားကို အသာအယာေပြ႔ဖက္လိုက္ျပီး သူ႔ရဲ႕ပ်က္ကြက္မႈေတြအတြက္မ်က္ရည္ေတြစီးက်လာခဲ့တယ္ ။

--------------------------------------------

ဘ၀မွာ အလုပ္ဆိုတာ လူတိုင္းခက္ခက္ခဲခဲ ၾကမ္းတမ္းစြာလုပ္ၾကရတယ္ ဒါဟာသင္ခန္းစာေလးတစ္ခုပါပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အခ်ိန္ေတြေနာက္ကိုဘယ္ေတာ့မွမလိုက္ရဘူး အတူကုန္ဆံုးသင့္တဲ့လူေတြနဲ႔သာအခ်ိန္ကို အက်ိဳးရွိစြာ အသံုးခ်ကုန္ဆံုးေစရမယ္မဟုတ္လား သင့္ရဲ႕အခ်ိန္ေတြကို ေငြေၾကး နဲ႔တန္ဖိုးမျဖတ္မိပါေစနဲ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္နဲ႔ေမတၱာတရားအတြက္သာ အခ်ိန္ေတြဟာ တန္ဖိုးရွိေနပါေစ

ကၽြန္ေတာ္တို႔မနက္ျဖန္မွာေသသြားခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အခုလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြေနရာမွာ အရာရာဟာ လြယ္ကူစြာ အစားထိုး၀င္ေရာက္သြားမွာပါပဲ ။ ေလာကၾကီးမွာ ကိုယ္မရွိလို႔မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ေနရာ ဘယ္ေနရာမွမရွိပါဘူး ။ ေနာင္မွ ရတဲ့ေနာင္တေတြဟာသင့္ဘ၀ကို အမွားေတြမျဖစ္ပါေစနဲ႔ ။ တန္ဖိုးထားသင့္တဲ့အရာကို တန္ဖိုးထားလိုက္ျခင္းကသာ ဘ၀ရဲ႕အႏွစ္သာရျဖစ္တယ္ ။

သက္တန္႔ခ်ိဳ
Life, Love, Money & Time အားခံစားဘာသာျပန္သည္ ။

နင့္ မ်က္လံုးေတြမွိတ္ထားလိုက္

ေကာင္ေလး နဲ႕ ေကာင္မေလး ႏွစ္ေယာက္တည္း
ကစားေနတုန္း
ေကာင္ေလးက ` နင့္ မ်က္လံုးေတြမွိတ္ထားလိုက္´
ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလး ေျပာတဲ့အတိုင္း
မ်က္လံုးကို အားစိုက္ၿပီး မွိတ္ထားလိုက္တယ္။

ေကာင္ေလး က ေကာင္မေလး နားကပ္ၿပီး ပါး ကို
ရြတ္ခနဲ နမ္းၿပီး အေ၀းကို ေျပးထြက္သြားတယ္။

(၁၅) ႏွစ္ၾကာၿပီးေနာက္
ေကာင္ေလး က ` ခ်စ္...မ်က္လံုး ခဏမွိတ္ထား´
ေကာင္မေလးက ႏႈတ္ခမ္းေလးစူၿပီး မ်က္လံုးပိတ္ထားတယ္။
ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလး ေရွ႕ ဒူးေထာက္ၿပီး လက္ထပ္
လက္စြပ္ကို ကိုင္ထားလုိက္တယ္။
`ကဲ...မ်က္လံုးဖြင့္လို႔ရၿပီ´

ႏွစ္(၅၀) ၾကာၿပီးေနာက္.. ေယာက်ာ္းက ေဆးရံုက ကုတင္
ေပၚမွာ လွဲေနရင္း သူ႔ မိန္းမ ကိုေခၚလိုက္တယ္။
`နင္...ဒီနားခဏလာၿပီး မ်က္လံုး ခဏေလာက္ ပိတ္ထားပါလား´
မိန္းမက မ်က္လံုး မွိတ္ထားလိုက္တယ္။ မ်က္လံုးျပန္ဖြင့္လိုက္ေတာ့
သူ...လူ႔ေလာကႀကီးထဲက ထြက္သြားၿပီ။။။။
***** သူငယ္ခ်င္း Dotaking Yanyan ၏ စာသားေလးအား သေဘာက်လြန္းလို႔ ျပန္ရွယ္လုပ္ထားတာပါ...